مرا می خواستی تا شاعری راببینی روز و شب دیوانه خویشمرا می خواستی تا در همه شهرز هر کس بشنوی افسانه خویشمرا می خواستی تا از دل منبرانگیزی نوای بینواییبه افسون ها دهی هر دم فریبمبه دل سختی کنی بر من خدائیمرا می خواستی تا در غزل ها تو را زیباتر از مهتاب گوییمتنت را در میان چشمه نورشبانگاهان مهتابی بشور

      تو را به جاي همه ی کساني که نشناخته ام دوست مي دارم تو را به خاطر عطر نان گرم براي برفي که آب مي شود , دوست مي دارم   تو را براي دوست داشتن دوست مي دارم   تو را به جاي همه کساني که دوست نداشته ام دوست مي دارم   تو را به خاطر دوست داشتن دوست مي دارم   براي